4 اردیبهشت, 1398

زبان فرانسه

زبان فرانسوی

یا همان زبان فرانسه یکی از زبان‌های زنده و اصلی دنیاست. فرانسوی زبان اصلی یا رسمی کشور فرانسه و همچنین زبان اول کشور بلژیک، بخش هایی از سوییس و همچنین بخش‌هایی از کانادا، به ویژه در ایالت کِبِک، می باشد. این زبان همچنین در شمال و غرب آفریقا، لبنان و بخش‌هایی از جنوب شرقی آسیا -مستعمره‌های سابق فرانسه- مرسوم می باشد. فرانسوی زبان دوم در ۵۵ کشور جهان است و به طور گسترده در ارتباطات بین‌المللی پس از زبان انگلیسی مورد استفاده قرار می‌گیرد. بطور کل تقریبا ۳۰۰ میلیون نفر در جهان زبان فرانسوی را به عنوان زبان مادری و یا زبان دوم صحبت می‌کنند.

زبان فرانسه تا اوایل قرن بیستم زبان دیپلماسی و یکی از دو زبان اصلی مذاکرات بین‌المللی بود. امروز نیز یکی از شش زبان رسمی سازمان ملل و به همراه زبان انگلیسی یکی از دو زبان رسمی اتحادیه بین‌المللی المپیک، صلیب‌سرخ بین‌المللی و سازمان‌های دیگر است.

 

زبان فرانسه

 

تاریخچه زبان فرانسوی

فرانسوی نیز مانند همه زبان‌ها در طول زمان به طور قابل‌توجهی تکامل‌یافته است. قدیمی‌ترین سند شناخته‌شده به زبان فرانسوی نوشته شده که مربوط به سال 842 میلادی است. در قرون‌وسطی، شکل های مختلفی از زبان فرانسه، به عنوان زبان ادبیات، در فرانسه و انگلستان رشد کردند: آثار مشهوری از این دوران عبارتند از ” chansons de geste ” ، به ویژه حماسه ” Chanson de la ” ، و افسانه‌های Arthurian ( که بسیاری از آن‌ها به زبان فرانسه و در کشور انگلستان نوشته شده‌اند). در زمان رنسانس، فرانسه به نقطه‌ای تکامل یافته بود که نویسندگانی مانند رابله و رونسار به زبانی می‌نوشتند که امروز هم برای یک خواننده تحصیل‌کرده تاریخ معاصر کاملا قابل‌فهم است. در حالی که نویسندگان بزرگ قرن هفدهم فرانسه مانند مولیر، کورنی و راسین، امروزه بطور کامل قابل‌فهم برای همه فرانسوی زبانان نیستند.

پرچم فرانسه

نفوذ زبان انگلیسی در فرانسوی (Franglais)

گرچه در سال های اخیر، هم آکادمی زبان فرانسه و هم دولت فرانسه بسیار تلاش کرده‌اند تا اصالت زبان فرانسه را حفظ کنند، اما این زبان توسط روزنامه نگاران، دانشمندان، مسافران، نوازندگان، شخصیت‌های نمایشی، فیلم‌ها، و خرده فرهنگ های خیابانی که به فرانسه آورده شده‌اند تحت تاثیر قرار گرفته است. گاهی اوقات در برخی برنامه های تلویزیونی آنقدر زیاد از کلمات انگلیسی در صحبت ها استفاده می شود که نمی توان دیگر نام زبان فرانسه بر روی آن گذاشت، در این مواقع اصطلاحی  “فرانگلیسی” در توصیف زبان بکار می رود. به عنوام مثال، کلمه “une to-do liste“، که به نظر می‌رسد در سال ۲۰۰۷ وارد زبان فرانسوی شده‌است. کلماتی مانند ““le shopping” یا “un parking” یا “le hard discount” در حال حاضر چنان در زبان فرانسوی امروزی رسوخ کرده اند که بسیاری از سخنگویان فرانسوی حتی باور نمی‌کنند که این کلمات از زبان انگلیسی وام گرفته شده‌اند.

اما به هر حال اقدامات دولت و آکادمی زبان این کشور در جاهایی موفقیت نسبی داشته اند. برای مثال، پس از آنکه کلمه “un pipeline” (خط لوله نفت) در دهه ۱۹۶۰ به زبان فرانسه وارد شد، آکادمی زبان این اصطلاح را کنار گذاشت و حکم کرد که از اصطلاح “un oléoduc” استفاده شود، و البته این جایگذاری موفق نیز بود. اما تلاش برای جایگزینی کلمه ای به جای “Email با موفقیت کم‌تر روبرو شده‌است و گزینه “un courriel” تنها توانسته است که تنها در ارتباطات رسمی و دولتی به جای “Email مورد استفاده قرار گیرد.

ویژگی‌های زبان فرانسوی

الفبای فرانسوی بر اساس الفبای لاتین است و بیست و شش حرف دارد. اما افزون بر این، حرف ترکیبی «œ» و حرف‌های نشانه‌دار «à â è é ê ë î ï ô û» نیز در نوشتار این زبان به کار می‌روند.

۸۵ درصد کلمات زبان فرانسوی از لاتین، ۱/۵ درصد از آلمانی، ۰/۱ درصد از عربی، ۰/۱ درصد از اسکاندیناوی، ۱۲ درصد از اسپانیایی، ایتالیایی، انگلیسی و چند زبان دیگر گرفته شده‌است.

 

ویژگی‌های گرامری:

جنسیت اسامی

در زبان فرانسه اسامی دارای جنسیت هستند که این جنسیت می‌تواند مذکر یا مؤنث باشد. در واقع تمام موجودات، گیاهان و حتا اشیا در این زبان دارای جنسیت هستند. گذشته از آن حالت جمع نیز به صورت یک جنسیت سوم در این زبان شناسایی می‌شود. جنسیت اسامی را در ساده‌ترین حالت می‌توان از حروف تعریف آن‌ها شناسایی کرد. حرف تعریف le برای اسامی مذکر، و حرف تعریف la برای اسامی مؤنث و همچنین حرف تعریف les برای اسامی جمع بکار می رود.

جمع بستن اسامی

در زبان فرانسوی ساختار گرامری حالت جمع برای اسامی، به زبان انگلیسی بسیار نزدیک است. در زبان فرانسه هم مانند انگلیسی در یک قاعده کلی برای ساختن حالت جمع یک اسم به آن پسوند s- اضافه می‌کنیم. این قاعده البته دارای استثنائاتی هم هست. همچنین صفات به کار رفته برای اسم جمع نیز به صورت جمع می‌آید.

حروف تعریف

در زبان فرانسه سه نوع حروف تعریف وجود دارد. حروف تعریف معرفه، نکره و مقداری. حروف تعریف معرفه برای اسامی‌شناخته شده برای مخاطب بکار می رود. حروف تعریف نکره برای اسامی‌ای به کار می‌رود که برای مخاطب ناشناخته است یا شناخت آن اهمیتی ندارد. حروف تعریف مقداری برای اشاره به مقادیری از کمیت‌های شمارش‌پذیر یا شمارش‌ناپذیر به کار می‌رود.

همچنین در نتیجه هم‌نشینی حروف اضافه با حروف تعریف، چهار تکواژ مرکب (au, aux, du, des) به وجود می‌آید.

 

زبان فرانسوی در کشور ما

در کشور ما زبان فرانسه پرطرفدارترین زبان بعد از انگلیسی است. فرانسوی از زمان صفویان مورد استقبال ایرانیان قرار گرفت. این زبان به ویژه در دوره قاجار از طریق ترجمه کتاب‌های درسی دارالفنون که اصل شان فرانسوی بود، رونق گرفت و گسترش یافت. از آنجا که دانشجویان اغلب برای ادامه تحصیل به فرانسه فرستاده می شدند، زبان فرانسوی در ایران رایج شد و با گسترش آن، نه تنها آثار نویسندگان فرانسه، بلکه آثار ادبی بعضی از دیگر زبان‌های اروپایی نیز که به زبان فرانسه برگردانده شده بودند نیز به فارسی ترجمه شد. نخستین نمایشنامه ای که از زبان فرانسه به فارسی ترجمه شد، نمایشنامه «مردم گریز»، نوشته مولیر بود. ترجمه و نشر کتاب پس از مرگ شاهزاده عباس میرزا، در دوران محمد شاه قاجار دچار افول شد، اما در زمان ناصرالدین شاه و پس از آن مظفرالدین شاه، دوباره اوج گرفت. محمد طاهر میرزا، میرزا حبیب اصفهانی و محمدحسن خان اعتماد السلطنه از پرکارترین مترجمان این دوره بودند. پس از روی‌کار آمدن سلسلهٔ پهلوی، روند ترجمه شتاب بیشتری پیدا کرد و تمام قلمروهای علمی و فنی و ادبی را دربرگرفت زیرا تعداد افراد تحصیل‌کرده و میزان روابط همه‌جانبه با کشورهای خارجی افزایش یافته بود. در این دوره آثار ارزشمند بسیاری به فارسی برگردانده شد و تعداد مترجمان با استعداد و حرفه ای افزایش پیدا کرد. ترجمه‌ها تا اوایل دههٔ سی، بیشتر از طریق زبان فرانسوی صورت می‌گرفت، ولی پس از جنگ جهانی دوم و به ویژه پس از سال ۱۳۳۲ و تحولات سیاسی و فرهنگی متعاقب اش، زبان انگلیسی در عرصه ترجمه اهمیت بیشتری یافت. هرچند از نظر کیفی، بهترین ترجمه‌ها کماکان به مترجمانی تعلق داشت که از زبان فرانسوی ترجمه می‌کردند، اما از نظر کمی ترجمه ها از زبان انگلیسی بیشتر صورت می گرفت.

از زمان قاجار که بسیاری از رجال سیاسی برای ادامه تحصیل به فرانسه می‌رفتند، بسیاری از واژه‌های فرانسوی از این طریق وارد ایران شد و امروزه نیز در زبان فارسی بسیاری از این کلمات استفاده می‌شود. گاهی این کلمات به قدری در زبان فارسی جا افتاده است که خیلی از افراد نمی‌دانند که این کلمات در اصل فرانسوی هستند. برای مثال می توان از کلماتی مانند: مرسی، آژانس، مغازه، آسانسور، پاساژ، دوش (حمام)، توالت، کروات، فامیل، کادو، شوفر، کودتا، رفوزه، ماساژ، مونتاژ، کتلت، املت، اورژانس، پانتو و مانتو،  رادیو و تلویزیون نام برد.

امروزه نیز در کشور ما زبان فرانسه از اهمیت بالایی برخوردار است. گرچه در این سال ها نه تنها در کشور ما، بلکه در اغلب کشورها سلطه زبان انگلیسی روز به روز افزایش داشته است، با این وجود علاقه مندان به زبان فرانسوی نیز همچنان به تعداد زیاد وجود دارند و فرانسوی را به انگلیسی ترجیح می دهند.

اگر شما نیز به زبان فرانسه علاقه دارید، برای دریافت مشاوره رایگان، با همکاران ما در آموزشگاه نیروانا تماس بگیرید.

 

منابع: ویکیپدیا

about-france.com/french

زبان فرانسه
درباره آموزشگاه نیــروانا

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *